Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2009

Δενελάβας Τάσος


Η θλίψη μου βουτάει απο το μπαλκόνι ,
πέφτει κάτω - μπαίνει στη γη ,

βγαίνει απο αυτή .


Η θλίψη μου βουτάει απο το μπαλκόνι ,
παρανομεί - δεν αντέχει τον εαυτό της ,

κάνει την νύχτα μέρα .


Η θλίψη μου βουτάει απο το μπαλκόνι ,

σπάει
την καρδιά της χίλια κομμάτια χειμάρων μεγάλων ,
ρίχνει τα αστέρια κάτω - κλέβει το φώς τους -

Αντέχει ,


Δίνει αέρα και ζεί ,
Ανασαίνει και ζεί .

Καρναβάλια - Εκδόσεις Εριφύλη 2006

8 σχόλια:

nyxterino είπε...

τα σάλτο μορτάλε της ζωής μας, Τάσο,

η κίνηση των λέξεών σου δυναμική,

ορμητική, θα τολμούσα να πω!

καλή σου μέρα!

Δενελάβας Τάσος είπε...

Καλημέρα Κατερίνα μου ,
σε ευχαριστώ πολύ .

Καλή εβδομάδα να έχεις .

μωβ είπε...

κάθε βράδυ "η Θλίψη μου βουτάει από το μπαλκόνι"
και το πρωί μαζεύω τα θραύσματά της και συνεχίζω...
ποιος λέει πως ό,τι ραγίζει δεν ξανακολλάει;;;
σπάνια πορσελάνη η θλίψη μου
παίρνει αξία από τις ρωγμές της


υπέροχοι οι στίχοι σου Τάσο...με άγγιξαν...
την καλημέρα μου από Δονούσα

Δενελάβας Τάσος είπε...

Σε ευχαριστώ πολύ Τζούλια για το σχόλιο σου και τα καλά σου λόγια.

Καλά να περνάς στην όμορφη Δονούσα .

Την καλημέρα μου !

Μαρια Νικολαου είπε...

Η θλίψη μου βουτάει απ το μπαλκόνι, μα εγώ ακόμη δειλιάζω να την ακολουθήσω...

Άτη Σολέρτη είπε...

Κι όμως η θλίψη μου... αντέχει ακόμα!
"Δίνει αέρα και ζεί,
Ανασαίνει και ζεί".
Γιατί;
Κι αυτή η ίδια αντέχει ακόμα!
Απλά γιατί...
Ας συμπληρώσει... η ζωή!

Υπέροχο Τάσο! Να σ' ανταμώνουμε συχνότερα! Καληνύχτα!

acer_v είπε...

«ερώτων» αντοχές
μια θλίψη ερωτευμένη με την ύπαρξη

όμορφο ...
την καλησπέρα μου!

Δενελάβας Τάσος είπε...

Άτη μου σε ευχαριστώ πολύ ,

καλημέρα σου εύχομαι ,

χαιρετώ !

....................................

Καλώς σε βρήκα acer_v ,

σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου .

Καλημέρα να έχεις .