Δενελάβας Τάσος

Εκδόσεις Σίλφιον 

Αυτοσχεδιαστικά ερήμην χωροχρόνου 

και κρανίου ανιχνεύσεως 

Κάθε ημέρα

Ανάμεσα στη ρωγμή των άστρων

από κάτω της

σου άφησα να ξεχειλίσει

- το ξεχωριστό -

κάτω από τα χέρια

ζεστά σου χέρια.

Τώρα λοιπόν μπορείς να με αγαπάς

τώρα λοιπόν μπορείς να με μισείς

- διαφορετικά –

τώρα μπορείς να με προσφωνείς

- με αλλιώτικα λόγια στον έρωτα -

κάθε ημέρα

ζεστή σου ημέρα.

Δενελάβας Τάσος

Προσεχώς από τις εκδόσεις Σίλφιον

Charles Baudelaire

Τα άνθη του κακού

Μετάφραση : Δέσπω Καρούσου

Εκδόσεις Γκοβοστή

Το τραγούδι του Φθινοπώρου

Σε λίγο θα βυθιστούμε μες τα κρύα σκοτάδια

Αντίο, ζωηρή λάμψη απ΄ τα βραχύβια καλοκαίρια μας!

Ακούω ήδη να πέφτει με χτυπήματα πένθιμα

Το ξύλο που αντηχεί πάνω στο πλακόστρωτο, στις αυλές.

Ο χειμώνας όλος θα επανέλθει μες στο είναι μου: θυμός,

Ρίγη, μίσος, φρίκη, σκληρή εργασία κι αναγκαστική,

Και, σαν το ήλιο μες την πολική του κόλαση,

Η καρδιά μου δε θα΄ ναι πια παρά πορφυρός όγκος, παγερός.

Ακούω ριγώντας κάθε κούτσουρο να πέφτει:

Το ικρίωμα που στήνουν δεν έχει ηχώ πιο υπόκωφη.

Το πνεύμα μου είναι όμοιο με τον πύργο που πεθαίνει

Κάτω απ΄ τα χτυπήματα του κριού ακούραστου και βαριού!

Μου φαίνεται, καθώς λικνίζομαι απ’ αυτό το μονότονο χτύπημα,

Πως κάποιος κάπου καρφώνει βιαστικά ένα φέρετρο.

Για ποιόν; Χθες ήταν το καλοκαίρι να το φθινόπωρο!

Ο παράδοξος αυτός θόρυβος σαν αποδημία σημαίνει.

Joyce Mansour

Εκδόσεις Κείμενα

Απόδοση : Έκτωρ Κανκναβάτος

Δεν την ξέρω την κόλαση

μ΄ αφότου γεννήθηκα το κορμί μου καίγεται

το μίσος μου κανένας διάβολος δεν συνδαυλίζει

σάτυρος κανένας δε με κυνηγά

όμως ο λόγος μες τα χείλια μου αλλάζει σε

σαράκι

το εφηβαίο μου στη βροχή ευαίσθητο πολύ

ακίνητο σαν μαλάκιο ξεφυσάει μουσική

στο τηλέφωνο γαντζώνεται

και κλαίει

το ψοφίμι μου τσαντίζεται άθελα μου

με το γηραλέο πέος σου το εξωσμένο

που κοιμάται.